.jpg)
Om de ernst van het MPFL-letsel te beoordelen, start de orthopedisch chirurg met een grondig lichamelijk onderzoek. Hierbij wordt de stabiliteit van de knieschijf gecontroleerd en wordt gekeken naar de beweeglijkheid van de knie. Vaak zal de arts ook de gezonde knie vergelijken om eventuele afwijkingen beter in kaart te brengen.
Aanvullende onderzoeken:
- Röntgenfoto’s: Deze worden gebruikt om botafwijkingen of een afwijkende stand van het been te identificeren. Hoewel röntgenfoto’s geen zachte weefsels zoals het MPFL kunnen tonen, zijn ze nuttig om de botstructuren rondom de knie te evalueren.
- MRI-scan: Een MRI-scan is het meest geschikt om de schade aan zachte weefsels, zoals ligamenten en kraakbeen, nauwkeurig vast te stellen. Dit onderzoek kan de omvang van de schade aan het MPFL duidelijk maken en eventuele bijkomende letsels, zoals kraakbeenletsels, in beeld brengen.
- CT-scan: Soms wordt een CT-scan ingezet om de anatomie van de knie en de positie van de knieschijf gedetailleerd te bekijken, vooral bij herhaalde luxaties.
